به نام دوست که هر چه داریم از اوست....

روز پدر....

*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*

چه دارم پدر که نثار دست های پینه بسته ات کنم؟ چه دارم جز حرفهایی بی پا که تمام زاد و بودم شده اند؟ حرف هایی که کاش می شنیدی و کاش می دانستی... حرف هایی که می دانم با گوش خسته و پیرت غریبه نیستند اما.... 

آه می دانم که فقط دارم با کلمات بازی می کنم! پدر، می دانم تحمل این حرف را نداری اما .... من هم خسته شدم پدر!!! خسته از ساکنان اینجا ! خسته از کینه ها و طعنه ها و حقارت ها و تهمت ها و هوس ها و دردها و ..... تنهایی ها. پدر! می دانی گاهی وقت ها با خودم خلوت می کنم درست مثل خودت که دیگر فکر کنم کار هر شبت شده باشد، گریه می کنم و حرفهای نگفته ام را با خود نشخوار می کنم!!! کاش می دانستی ، کاش...

 افسوس که جز سایه ات همراه تنهایی هایم نبود!!! افسوس که حتی نمی توانی بخوانی، خط این دل بیچاره و افسرده را ، آه پدر ، پدر ، پدر....  ممنون که لا اقل سایه ات را از من دریغ نکردی . ممنون که گاهی لبخند می زنی ، همین!!!       روزت مبارک

===================

پی نوشت:

* خودمونی تر بگم این پیشاپیش روز پدر روز به همه پدرای مهربون و  دلسوز و همینطور پدرای غیر مهربون و دلسوز!!!!! تبریک می گم.

 یه تبریک ویژه هم برا بابایی گل خودمون دارم که این مدت خیلی اذیتشون کردیم. امیدوارم حلالم کننن و.... از ارث محروممون نکنن

* یکی دو روز دیگه میرم اصفهان. سوغات خوراش صلوااااااااااااااااات

*  و...... هیچی دیگه کلی خرف داشتم که همه ش یادم رفت به خدا !!!!

دعا یادتون نره. یا علی