دو خط سادگی

                                              به نام دوست

      خدا کند تبسم لبی به آه نشکند          بلور بغض سینه ایی به شامگاه نشکند

   پرنده ایی که پر زند به شوق آشیانه ایی       خدا کند که بال او میان راه نشکند

 *****

 سلام

1-  گاه گاهی که خستگی راه امانم نمی دهد، خویش را را در برابر تو می بینم... معبودا به یگانگی ات سوگند راه بی تو مرا بیکران است... خود کران راهم باش.. رهایم کن.

2- خدا هست هنوز... باور کن

3- اینقد نگو پس کی میشه!!!؟!!! چشمک

/ 9 نظر / 30 بازدید
رویا

آخه من نباید بفهمم کی میشه؟[چشمک] سلام. خوبی؟

باران

خداوندا تو میدانی که من دلواپس فردای خود هستم مبادا گم کنم راه قشنگ آرزوها را مبادا گم کنم اهداف زیبا را مبادا جا بمانم از قصار موهبت هایت خداوندا مرا مگذار تنها لحظه ای حتی . . . [گل][گل]

باران

سلام [گل] نوشته هات درحالی که کوتاه ومختصره اما پخته و شیرینه![لبخند] خب من چون خانه دارم باید کامنتم هم متناسب با شغلم باشه دیگه ![لبخند] کار نشد نداره حتما با توکل به خدا میشه انشالله[گل]

عزیزی

درود بر تو وبلاگت را منوچهر به من معرفی کرد خوشحالم از آشنایی ات. پرواز را به خاطر بسپار پرنده مردنی ست...

بهار حق شناس

درود شعیب عزیز چطوری برادر؟ یه روز خوب میاد نگران نباش روزی که شاید حتی ما دیگر نباشیم ...خدا کندکه بال او میان راه.... همیشه هات پر اندیشه عزیز

خودم

این فقط یه تست ساده س!!!